Arapça metni, Türkçe okunuşu, meali ve açıklaması · Bölüm 2: Şehir halkı ve elçiler kıssası
وَمَٓا اَنْزَلْنَا عَلٰى قَوْمِه۪ مِنْ بَعْدِه۪ مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّمَٓاءِ وَمَا كُنَّا مُنْزِل۪ينَ ﴿٢٨﴾
Ve mâ enzelnâ alâ kavmihî min ba'dihî min cundin mines semâi ve mâ kunnâ munzilîn.
Kendisinden sonra kavmi üzerine (onları cezalandırmak için) gökten bir ordu indirmedik. İndirecek de değildik.
O adamdan sonra inkârcı halkı cezalandırmak için gökten bir ordu indirmeye gerek yoktu; Allah'ın böyle bir şeye ihtiyacı da yoktur.
Bu ayetle Kur'an'ın 23. cüzü başlar. Anlatı, adamın cennete kavuşmasından halkın akıbetine geçer. Allah, bu kavmi cezalandırmak için meleklerden bir ordu indirmediğini bildirir. Bunun sebebi bir sonraki ayette açıklanır: Tek bir ses yetmiştir.
Ayet, Allah'ın kudretinin büyüklüğünü dolaylı bir şekilde anlatır. İnsanlar güçlerine, kalabalıklarına ve şehirlerine güvenir. Oysa Allah'ın iradesi karşısında koca bir topluluk, bir ordu gönderilmesine bile gerek kalmayacak kadar güçsüzdür.
Bazı müfessirler ayeti, “Ondan sonra onlara bir uyarıcı ya da vahiy göndermedik” şeklinde de yorumlamıştır. Yani elçiler ve o mümin adam aracılığıyla delil tamamlanmış, artık yeni bir uyarıya yer kalmamıştır.
Bu ayette uzatılarak okunan kelimeler: mâ, enzelnâ, alâ, kavmihî, ba'dihî, semâi, kunnâ, munzilîn. Uzatmalar hakkında
| Sûre | Yâsîn, Kur'an'ın 36. sûresi (Mekkî) |
|---|---|
| Ayet | 28 / 83 · sûrenin yaklaşık %34'i |
| Cüz | 23. cüz (sûrenin 23. cüzdeki ilk ayeti) |
| Bölüm | Şehir halkı ve elçiler kıssası (13–32. ayetler) |
