Arapça metni, Türkçe okunuşu, meali ve açıklaması · Bölüm 2: Şehir halkı ve elçiler kıssası
يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِۚ مَا يَأْت۪يهِمْ مِنْ رَسُولٍ اِلَّا كَانُوا بِه۪ يَسْتَهْزِؤُنَ ﴿٣٠﴾
Yâ hasreten alel ibâd, mâ ye'tîhim min resûlin illâ kânû bihî yestehziûn.
Yazık o kullara! Kendilerine bir peygamber gelmezdi ki onunla alay ediyor olmasınlar.
Peygamberlerle alay edenlerin hâline yazıklar olsun; kendilerine gelen her elçiyi küçümsemişlerdir.
Kıssa burada genel bir hükme bağlanır. “Yâ hasreten”, yani “Ne yazık!”, derin bir üzüntü ve pişmanlık ifadesidir. Kur'an, peygamberleri dinlemek yerine onlarla alay eden insanların hâline hayıflanır.
Ayetteki hasret iki şekilde anlaşılmıştır. Birincisi, bu insanların kendilerinin kıyamet günü duyacağı pişmanlıktır. İkincisi, onların hâline bakan herkesin duyması gereken acıma duygusudur. Her iki anlamda da mesaj aynıdır: Kurtuluş fırsatını alayla harcamak, insanın kendine yapabileceği en büyük kötülüktür.
Ayetin “Kendilerine bir peygamber gelmezdi ki onunla alay ediyor olmasınlar” ifadesi, bunun tek bir kavmin değil, tarih boyunca tekrarlanan bir tavrın adı olduğunu gösterir. Mekke'deki muhataplar da aynı yolda yürümektedir.
Bu ayette uzatılarak okunan kelimeler: Yâ, ibâd, mâ, ye'tîhim, resûlin, illâ, kânû, bihî, yestehziûn. Uzatmalar hakkında
| Sûre | Yâsîn, Kur'an'ın 36. sûresi (Mekkî) |
|---|---|
| Ayet | 30 / 83 · sûrenin yaklaşık %36'i |
| Cüz | 23. cüz |
| Bölüm | Şehir halkı ve elçiler kıssası (13–32. ayetler) |
