Arapça metni, Türkçe okunuşu, meali ve açıklaması · Bölüm 3: Toprak, gece, güneş ve ay: kâinattaki deliller
وَاٰيَةٌ لَهُمُ الْاَرْضُ الْمَيْتَةُۚ اَحْيَيْنَاهَا وَاَخْرَجْنَا مِنْهَا حَباًّ فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ ﴿٣٣﴾
Ve âyetun lehumul ardul meytetu, ahyeynâhâ ve ahracnâ minhâ habben fe minhu ye'kulûn.
Ölü toprak onlar için bir delildir. Biz, onu diriltir ve ondan taneler çıkarırız da onlardan yerler.
Ölü toprağın yağmurla dirilip ürün vermesi, insanların da yeniden dirileceğinin açık bir delilidir.
Bu ayetle sûre, kâinattaki delillere geçer. İlk delil, her yıl gözümüzün önünde gerçekleşen bir olaydır: Kurumuş, ölü görünen toprak, yağmurla canlanır ve ondan taneler, ekinler çıkar. İnsanlar o tanelerden yer, hayatlarını sürdürür.
Kur'an bu benzetmeyi pek çok yerde kullanır (örneğin Rûm 30/50). Ölü toprağı dirilten, ölü insanları da diriltmeye kadirdir. Diriliş, her baharda tekrarlanan bir yeniden doğuşun büyük ölçekli bir benzeridir. İnkârcıların “İmkânsız” dediği şey, aslında her gün gördükleri bir olayın benzeridir.
Ayet, tarımla ve toprakla iç içe yaşayan insanlara çok tanıdık bir manzarayı hatırlatır. Ekmeğimizi yerken bile bu delili hatırlamak mümkündür: Her lokmanın arkasında ölü topraktan çıkan bir hayat vardır.
Bu ayette uzatılarak okunan kelimeler: âyetun, ahyeynâhâ, ahracnâ, minhâ, ye'kulûn. Uzatmalar hakkında
| Sûre | Yâsîn, Kur'an'ın 36. sûresi (Mekkî) |
|---|---|
| Ayet | 33 / 83 · sûrenin yaklaşık %40'i |
| Cüz | 23. cüz |
| Bölüm | Toprak, gece, güneş ve ay: kâinattaki deliller (33–44. ayetler) |
