Arapça metni, Türkçe okunuşu, meali ve açıklaması · Bölüm 3: Toprak, gece, güneş ve ay: kâinattaki deliller
لِيَأْكُلُوا مِنْ ثَمَرِه۪ۙ وَمَا عَمِلَتْهُ اَيْد۪يهِمْؕ اَفَلَا يَشْكُرُونَ ﴿٣٥﴾
Li ye'kulû min semerihî ve mâ amilethu eydîhim, e fe lâ yeşkurûn.
Meyvelerinden yesinler diye. Bunları onların elleri yapmış değildir. Hâlâ şükretmeyecekler mi?
Bütün bu nimetler insanların yemesi içindir ve onları insanların elleri yapmamıştır; hâlâ şükretmeyecekler mi?
Ayetin ilk kısmı nimetlerin amacını söyler: İnsanlar bu meyvelerden yesin diye. İkinci kısmı ise önemli bir gerçeği hatırlatır: Bunları insanların elleri yapmamıştır. İnsan ağaç diker, sular, budar; ama meyveyi yaratan, ona tat ve renk veren kendisi değildir.
Bazı müfessirler ayeti “ve ellerinin işlediği şeylerden yesinler diye” şeklinde de anlamıştır. Bu yoruma göre ayet, insanın meyveleri işleyerek ürettiği pekmez, kurutulmuş meyve gibi yiyecekleri de kapsar. Her iki yorumda da insanın emeğinin bile Allah'ın verdiği imkânlarla mümkün olduğu hatırlatılır.
Ayet bir soruyla biter: “Hâlâ şükretmeyecekler mi?” Bu soru Yâsîn'de bir kez daha tekrar edecektir (73. ayet). Şükür, nimeti verenin farkında olmak ve onu yerinde kullanmaktır. Sofraya oturan her insan için bu ayet bir hatırlatmadır.
Bu ayette uzatılarak okunan kelimeler: ye'kulû, semerihî, mâ, eydîhim, lâ, yeşkurûn. Uzatmalar hakkında
| Sûre | Yâsîn, Kur'an'ın 36. sûresi (Mekkî) |
|---|---|
| Ayet | 35 / 83 · sûrenin yaklaşık %42'i |
| Cüz | 23. cüz |
| Bölüm | Toprak, gece, güneş ve ay: kâinattaki deliller (33–44. ayetler) |
