Arapça metni, Türkçe okunuşu, meali ve açıklaması · Bölüm 3: Toprak, gece, güneş ve ay: kâinattaki deliller
وَاٰيَةٌ لَهُمُ الَّيْلُۚ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهَارَ فَاِذَا هُمْ مُظْلِمُونَۙ ﴿٣٧﴾
Ve âyetun lehumul leylu, neslehu minhun nehâra fe izâ hum muzlimûn.
Gece de onlar için bir delildir. Gündüzü ondan çıkarırız, bir de bakarsın karanlık içinde kalmışlardır.
Gece de bir delildir: Gündüz ondan çekilip alınınca insanlar karanlıkta kalır.
Topraktan sonra ikinci delil, gece ile gündüzün değişimidir. Ayet bunu çok çarpıcı bir benzetmeyle anlatır: “Gündüzü geceden sıyırırız.” Arapçadaki “neslehu” fiili, bir hayvanın derisini yüzmek ya da bir örtüyü çekip almak için kullanılır. Gündüz, gecenin üzerine örtülmüş bir ışık gibidir; o örtü çekildiğinde asıl karanlık ortaya çıkar.
Her akşam tekrarlanan bu değişim, insanın hayatındaki bağımlılığı hatırlatır. Işık insanın elinde değildir. Güneş battığında insan, kendi gücüyle gündüzü geri getiremez.
Gece ve gündüz, aynı zamanda ölüm ve dirilişin de bir benzeridir. Uyku küçük bir ölüm, sabah uyanış ise küçük bir diriliştir. Ayet, her gece yatağa giden ve her sabah uyanan insana bu gerçeği düşünmesini söyler.
Bu ayette uzatılarak okunan kelimeler: âyetun, nehâra, izâ, muzlimûn. Uzatmalar hakkında
| Sûre | Yâsîn, Kur'an'ın 36. sûresi (Mekkî) |
|---|---|
| Ayet | 37 / 83 · sûrenin yaklaşık %45'i |
| Cüz | 23. cüz |
| Bölüm | Toprak, gece, güneş ve ay: kâinattaki deliller (33–44. ayetler) |
